Elk jaar hebben we binnen de vereniging het fenomeen "teamindeling".
We krijgen daar wel eens vragen over. Hoe gaat dit in zijn werk? Waarom wordt een team uit elkaar gehaald?
Gaat het wel zorgvuldig genoeg? We proberen hier een tipje van de sluier op te lichten, zodat, hopen we, duidelijk wordt hoe moeilijk het is om goede teamindelingen te maken, waar zoveel mogelijk kinderen lol in hebben.
Want dat is natuurlijk ons hoofddoel. We hebben echter met meer zaken te maken, zoals:
Het KNHB minihockey beleidsplan en,
Krijgen we wel opeenvolgende teams, dus F, E, 8D, 11D, C, B en A? Vallen er geen gaten in de teamopbouw?
Als een team tekort heeft, kan dit dan door tijdelijke invallers uit de "onderliggende" teams opgevangen worden? Extra bijkomstigheid is dat de E-teams op een kwart veld spelen, 8D op een half veld en 11D op een volledig veld. Zijn kinderen in staat om een extra stap te nemen en direkt van een kwart veld (E) naar een volledig veld te gaan met de uitgebreidere spelregels (11D)?
Zijn teams stabiel van opbouw? Ofwel, kunnen de kinderen (behoudens ziekte) wel altijd spelen?
Allerlei zaken die van belang zijn voor de korte en langere termijn.
Het KNHB minihockey beleidsplan is, in eerste instantie, bepalend voor de teamindeling. Dit plan geeft aan dat de leeftijd per 1 oktober bepalend is in welk teamcategorie (F, E, 8D, 11D etc) een kind terechtkomt. Dit betekent soms, dat in één categorie heel veel kinderen geplaatst moeten worden en in een andere categorie te weinig kinderen zijn om een volwaardig team te kunnen vormen. Vaak zijn dan ook geen complete teams te vormen op basis van een leeftijdsindeling. Hoe lossen we dit nu op?
Het streven is om per team 2 extra spelers te hebben. Meer spelers betekent automatisch dat kinderen teleurgesteld moeten worden, omdat ze tijdens de wedstrijden vaker buiten de lijn moeten staan. Ook het spel binnen de lijnen wordt, door het hebben van veel wisselspelers, ontregeld. We proberen dit zoveel mogelijk te voorkomen. Gedurende het seizoen komen er echter weer nieuwe kinderen erbij en die kan je niet in de kou laten staan. Soms wrikt dat wel, maar we proberen hier oplossingen voor te bedenken.
Tevens streven we naar homogeen samengestelde teams, d.w.z. kinderen die fysiek en technisch ongeveer gelijk aan elkaar zijn. Het voordeel hiervan is dat elk kind in het team aan bod komt. Trainingen kunnen toegespitst worden op de kwaliteiten van het team. Sommige mensen zeggen dat dit hetzelfde is als kiezen voor prestatieteams, maar dit is, en dat willen we met klem benadrukken, ABSOLUUT niet de bedoeling. De kinderen moeten spelplezier hebben.
In de afgelopen jaren heeft de herindeling naar homogeniteit van JE-teams aangetoond dat dit positief werkt op alle kinderen in beide teams, oftewel het spelplezier bij de kinderen is toegenomen. De teams worden tijdens de competitie dan ook ingedeeld in de KNHB poule waarvan de te ontmoeten teams van gelijk nivo zijn.
Teams, die niet compleet zijn, worden aangevuld met kinderen, waarvan we denken dat ze het aankunnen of, in tegenovergestelde zin, niet overspeeld worden in dit team. Dit zijn dus kinderen uit óf een andere leeftijdscategorie óf uit een reeds goed draaiend team. Kan je je natuurlijk afvragen, waarom hij nou wel en zij niet? Deze soort beslissingen worden zorgvuldig overwogen en altijd in samenspraak met train(st)ers en/of coaches genomen. Hiertoe worden eind april of begin mei alle coaches en trainers uitgenodigd door de TC om hun ideeën kenbaar maken op de dan reeds voorgekookte concept teamindelingen.
Ook zijn er soms teams, waarbij één of meer kinderen door externe en niet te beïnvloeden oorzaken eens in de zoveel weken niet kunnen spelen. Moet je deze kinderen in de kou laten staan omdat bij teamsport verwacht mag worden dat je er altijd bent? Deze kinderen hebben juist de teamsport nodig om zich te kunnen ontwikkelen. Echter we moeten wel het "risico" van gelijktijdige afwezigheid zien te verminderen. Dat brengt de rust in een team en óók dat is belangrijk.
Helaas ontkom je er soms gewoon niet aan om kinderen in een bepaald team te plaatsen, omdat dat team domweg een tekort heeft aan spelers of speelsters. We willen natuurlijk wel dat we SPELENDE teams hebben. Dáárom zijn de kinderen lid geworden van HVB. We kennen echter de ontevreden en onbestemde gevoelens en hebben daar begrip voor. Ook de TC-commissieleden hebben kinderen in teams rondlopen, die wel eens doelwit zijn geweest van een "ongewenste" herindeling. De ervaring leert gelukkig dat deze ontevreden gevoelens bij de kinderen en ook bij de ouders heel kortstondig zijn en weldra weer vergeten worden zodra de wedstrijden weer beginnen. En dat is nu juist het aardige van onze vereniging.
We hopen dat we hier duidelijk hebben gemaakt, dat we heel serieus en zorgvuldig met de teamindelingen omgaan en dat we inderdaad soms minder prettige beslissingen moeten nemen om een nieuw spelend team te krijgen in plaats van een team met teveel wisselspelers/speelsters, of een team die i.p.v. 8-tal hockey direkt 11-tal hockey moet spelen, terwijl ze daar eigenlijk niet aan toe zijn.
Elk jaar hebben we binnen de vereniging het fenomeen "teamindeling".
We krijgen daar wel eens vragen over. Hoe gaat dit in zijn werk? Waarom wordt een team uit elkaar gehaald?
Gaat het wel zorgvuldig genoeg? We proberen hier een tipje van de sluier op te lichten, zodat, hopen we, duidelijk wordt hoe moeilijk het is om goede teamindelingen te maken, waar zoveel mogelijk kinderen lol in hebben.
Want dat is natuurlijk ons hoofddoel. We hebben echter met meer zaken te maken, zoals:
